• Gitte heeft de wens later voor de klas te staan.

    Ineke Vroling

"Stotteren maakt wie ik ben"

Ineke Vroling

HEERHUGOWAARD In Nederland stotteren ongeveer 175.000 mensen. De één herhaalt lettergrepen, woorden of zinsdelen. De ander blijft hangen op bepaalde letters, houdt klanken lang aan of blokkeert helemaal. Op 22 oktober is het Wereldstotterdag. Thema dit jaar is: 'Zeg wat je op je hart hebt.' Aan de orde komt welke impact deze aandoening heeft, hoe ermee om te gaan, maar ook dat er goed mee te leven valt. Gitte (17) uit Heerhugowaard weet dat uit ervaring.

Gitte deelt graag haar verhaal, vooral omdat ze het belangrijk vindt dat er meer kennis en bewustwording over komt bij mensen. Op de basisschool kreeg zij last van stotteren. "Het was vervelend, maar iedereen wist het en daarom had ik er zelf ook weinig moeite mee", aldus Gitte. Vanaf groep 8 werd het erger en kreeg ze begeleiding van een logopediste. Ze vertelt: "Hier leerde ik veel trucjes. Handig, maar het bleek uiteindelijk niet genoeg om ervan af te komen." ACCEPTATIE Gitte weet dat ze met name stottert bij nieuwe gebeurtenissen en situaties die stressvol zijn. Wanneer ze nerveus is of druk ervaart, ze te enthousiast is of iets te snel wil vertellen. Sinds drie jaar ontvangt ze, met tussenpozen, ondersteuning van logopedist- en stottertherapeut Ilanda de Dood in Alkmaar. Gitte vertelt enthousiast: "Ik heb hier zoveel aan, Ilanda leert me vertrouwen te hebben en dat het niet erg is om te stotteren. Dat acceptatie de basis is om ermee te leren omgaan. Vroeger was ik heel verlegen en stil en vertoonde veel 'vluchtgedrag'. Zij legt uit: "Ik meldde dan zelfs bij docenten dat ik stotterde en vroeg hen mij niet te laten presenteren of voorlezen. Helaas voor mij gingen ze hier niet mee akkoord. Ik maakte de presentaties dan zo dat ik ze in een keer doorlopend uit kon spreken. Maar ja, dat is ook niet de oplossing."

TIPS Gelukkig is Gitte nooit gepest, wel komt het regelmatig voor dat mensen 'bijzonder' reageren wanneer ze praat: "Wat ik erg vervelend vind is wanneer zij mijn zinnen afmaken en dit gebeurt vaak. Het is niet nodig en helpt niet." Haar advies is dan ook: "Laat degene uitpraten, laat het gaan en maak van het stotteren ook niet direct een onderwerp van gesprek. Mensen denken soms ook dat ik niet weet wat ik wil zeggen. Dat is niet zo, ik heb alleen wat tijd nodig om zinnen goed uit te spreken." Ook geeft Gitte nog een aantal tips voor wie stottert: "Ga uit van je eigen kracht. Ga niet uit van wat anderen van je vinden. Wees open en vertel aan nieuwe mensen die je vaker gaat zien direct dat je stottert." Verder benadrukt ze: "Accepteer dat stotteren bij je hoort, het is niet erg."

VOORBEELDFUNCTIE Inmiddels gaat het heel goed. "Ik zie stotteren nu als een deel van mij, het beperkt mij niet meer. Het is ongelofelijk, maar praten is nu zelfs mijn favoriete hobby", aldus Gitte. Ze wil later zelfs voor de klas staan, liefst voor groep 8. Het jaar daarop is spannend, weet ze uit eigen ervaring: "Daar begeleid ik kinderen graag in. Ik wil een voorbeeld zijn voor diegenen die zich onzeker voelen, want het hoeft echt niet."

Zie ook www.stotteren.nl